Αλλαγή στο layout του wordpress και όχι μόνο

Αυτό το σ.κ. ήρθα και ακόμα έρχομαι αντιμέτωπη με τεχνολογικές βελτιώσεις είτε πρόκειται για την wordpress είτε για την yahoo!

Τουλάχιστον στο yahoo έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις την κλασσική μορφή παρουσίασης του εμαιλ σου…!!! Αν και γω ως “σταθερός χαρακτήρας” που είμαι… τώρα θέλω να εγκαταστήσω την νέα έκδοση..  Μου θυμίζει Microsoft Outlook και όλο παίζει στην αγορά εργασίας επίσης είναι πιο αναβαθμισμένο και σαφώς καλύτερο απο το παλιό… πχ είχα παλιότερα yahoo messeger και μόνο η νέα έκδοση του yahoo μου εμφανισε τα 2 offline μηνύματα που μου χαν στειλει το 2006…. το χα καταργήσει το messager yahoo και δεν τα είχα δει ποτέ αυτά τα δύο μηνύματα.. Α πρέπει να τονίσω ότι από καιρό έχει γίνει αλλαγή.. αλλα εγω σαν ξυπνοπούλι που είμαι έμπαινα μέσω του yahoo.com.. για να μου εμφανίσει τα εμαιλ μου χωρις να εγκαταστήσω την νέα έκδοση..έτσι απο αντίδραση! Βέβαια τώρα ψάχνω άλλα δεν έχω βρει ακόμα πως να εγκαταστήσω την νέα έκδοση… “σε δουλειά να βρισκόμαστε”

όσο για την wordpress τώρα το βλέπω και μάλλον πρέπει να αλλαξω αρχικά τα χρώματα γιατι ειναι πολύ ανοιχτό.. αν και το γαλαζιο δεν ειναι και τοσο κακο σαν χρώμα!!!!!!!!!!

εν το μεταξυ επειδη τώρα παρατηρώ και παραλληλά γράφω, μου δείχνει το url  του συγκεκριμένου post που γράφω.. και την δυνατότητα να το αλλάξω (φυσικά δεν μπορείς να αλλαξεις ολο το url μόνο το τελευταίο κομμάτι δηλαδή στα δικά μου post θα ξεκινουν πάντα με http://optasia.wordpress.com/(ημερομηνία)…

Πάντα στην αρχή δεν μου δίνουν και την καλύτερη εντύπωση οι αλλαγές.. οπως τώρα οι κατηγορίες δεν αναγράφονται στο δεξί μέρος της οθόνης αλλα στο κάτω μέρος της σελίδας..

η αλήθεια είναι οτι θέλει λίγο ψάξιμο και μάλλον αυτό είναι το αρνητικό του καινούριου…!!

καλά απίστευτο……..

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα,
κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι
πολίτες.  Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που
 είχαν παραδοθεί  εντελώς στην μαυρίλα.
Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της  πόλης που
ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και
βλέποντας  την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση.
Δήλωσε την  παραίτησή  του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να
διευρύνει την διδασκαλία του και  στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο
 Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής  αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας
 του. Για παράδειγμα,  μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να
επαναφέρει την τάξη  κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και
εντελώς  ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και
 περιέργως, πάντα τα  κατάφερνε. Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή   σούπερμαν,
αυτοχρίστηκε 'υπερπολίτης' και αμολύθηκε στους δρόμους βάζοντας  
 ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή όπως
  έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. Ο καινούργιος δήμαρχος όμως
  δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους.  Η πρώτη του κίνηση ήταν να
 προσλάβει  20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους
  ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου
  πείτε. Οι πολίτες όμως (που εννοείται στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής
  συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ
  περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες
  τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή
  νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν
  νερό. Και βουαλά! Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε.Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι
  άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό,
  ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα
  βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε.. 700.000 γυναίκες
  γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν
  γυναίκα εκείνο το βράδι. Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με thumbs
  up και thumbs down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις
των  συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το
 ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι
  έπρεπε τελικά.Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί
  που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικό του
  γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή.
Σύντομα,  150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα
 ταξιτζίδων που ο δήμαρχος  ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας (αχαχχχ) και είχαν την προσωπική
του  υποστήριξη. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν
  παραπάνω χρήματα (!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα. Τέλος,
 προσπαθώνταςνα δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε
  κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το
αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.
Όχι, δεν είναι  παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus,
τον δήμαρχο της Μποκοτά  το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός
 δήμαρχος,ξεκίνησε  διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του
 πείραμα.Ένα από  τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να
 καταφέρεις να τη  μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της
 δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι  άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.Όλο το άρθρο και τα
 αποτελέσματα των πρακτικών  του σε νούμερα, εδώ:

http://www.hno.harvard.edu/gazette/2004/03.11/01-mockus.html

Είμαστε ότι τρώμε…

Τα Ε100 μέχρι Ε400 που προστίθονται στις τροφές, σύμφωνα με την εκπομπη 11/3/2008 το κουτι της πανδώρας στον alpha, δεν είναι τόσο αθώες.. Καταρχήν είναι χημικές ουσίες που προστίθονται για την καλύτερη εμφάνιση των προϊόντων.. πιο κόκκινα κρέατα, πιο πρασινα/κοκκινα λαχανικά.. κτλ χωρίς ομως να εξασφαλίζεται και η υγεία του καταναλωτή παράλληλα!!!

κρέας.. μάζα κρέατος όχι οργανισμος.. πχ τα κοτοπουλα έχουν πολυ μικρά ποδια και κεφάλια και μεγάλο στήθος.. πάυει να θεωρείται οργανισμός αλλά συσσώρευση κυττάρων-κρέατος..

τοξίνες που εκρηγνονται λόγω των συνθηκών που εκτρέφονται τα ζώα.. και καταλήγουν στο πιάτο μας

εμπλουτισμενα προϊοντα απλά μαρκετινγκ.. δεν προσφέρουν τίποτα! άλλωστε ο οργανισμός μας (συμφωνα με έρευνα που ειπωθηκε στην εκπομπή) δεν μπορεί να λάβει περισσότερο πχ σίδηρο από αυτό που μπορεί να μας δώσει το φυσικό προϊον! αυτό ισχύει για όλα και στα γαλακτομικά (για αβέστιο, λιγότερα λιπαρά κτλ)

μεταλλαγμένα προϊοντα.. όταν ο άνθρωπος επεμβαίνει στο γενετικό υλικό της τρόφης μας δημιουργεί (και κάλα ) τα επιθυμητά προϊόντα οποιαδήποτε γεύση, οποιοδήποτε σχήμα κτλ… γινόμαστε πειραματόζωα.. γονίδια ζώου με φυτα δημητριακα- συνηθές μεταλλαγμενο προϊον

φυτοφάρμακα- αλλόγιστη χρήση.. μετάλλασει το φυσικό πρότυπο του άνδρα συμφωνα με συνέδριο που ειπωθηκε!

βενζοϊκό νάτριο… επίσης επικίνδυνο καρκινογόνο

συντηριτικά στα αναπτυξικά.. επίσης επικίνδυνο καρκινογόνες ουσίες

τι μπορούμε να κάνουμε;

να προτιμούμε τα λαχανικά που δεν φαίνονται καλά.. το συνηθισμένο

τα ψάρια, όταν κόβουμε και βλέπουμε να σχηματίζονται κάποια χρώματα όπως μερικές φορες στο ζαμπόν.. αυτό σημαίνει ότι έχει πολλά συντηριτικά

δεν ξέρω πόσοι θα τύχει να το διαβάσουν αυτό το κείμενο αλλά εγώ που άκουσα την εκπομπή με περισσότερες λεπτομέριες από αυτά που έγραψα ήδη ανακατεύομαι.. Πλέον τα 3/4 του πληθυσμού δεν γνωρίζει πως μυρίζει μια ντομάτα (χωρίς συντηριτικά ή χωρίς να είναι μεταλλαγμένη)

τέλος ειπώθηκε το εξής..

ζητήθηκε από παιδιά του δημοτικού να ζωγραφίσουν ένα μοσχάρι. Τα περισσότερα ζωγράφισαν μπριζόλα…

κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τους περισσότερους μας..

θα θελα να μουν αρκούδα!!!!

1. δεν υπάρχει υπέρβαρη αρκούδα, δεν έχει επίπτωση στην υγειά τους όσο και βαριές να είναι!!!

2. δεν μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι δεν ξεκουράζονται…

3. αποκτούν “παράνομη” συμπεριφορά χωρίς να το αντιλαμβάνονται και το μαθαίνουν στα παιδιά τους! Σύμφωνα με ντοκυμαντερ του σκαι tv στην Καλλιφόρνια συγκεκριμένα, οι αρκούδες εισβάλουν σε αυτοκίνητα, σκουπιδοντενεκέδες ή στα σπίτια των κατοίκων. Αυτό γίνεται επειδή μέρος της άγριας φύσης έχει τσιμεντοποιηθεί.. οπότε οι αρκούδες αναζητούν την τροφή τους και στην πόλη… αα δεν φταίνε αυτές…!

4. ζει κατα κύριο λόγο στην φύση… (ναι δεν θα ήθελα “το σπίτι μου” ως αρκούδα να ήταν το τσίρκο…!!)

5. φαντάζομαι δεν θα αναλύουν πολύ την ζωή τους, φαι, νάνι, αναπαραγωγή και νόμος της ζούγκλας.

έχω ξεφύγει λίγο

Ταυτότητα..

Άλλαξα πρόσφατα την ταυτότητα μου (γιατί με είχαν κλέψει, και ευκαιρία να αλλάξω και φώτο μιας και δεν ήμουν καλη..χιχι)

… διάβασα τα απαραίτητα δικαιολογητικά που χρειάζονται…

και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν έγραφε ότι μπορείς να φέρεις μια βεβαίωση απο υγειονομικο εργαστηρίο ή νοσοκομείο για να γραφτεί στην ταυτότητα σου η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ!.

Είμαστε σε μια χώρα με την θλιβερή πρωτιά σε αυτοκινηστικά ατυχήματα και όχι μονο είναι προαιρετικό να γραφτεί η ομάδα αίματος αλλά ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΝ! 

Πολιτισμός και ειδικά θέατρο…

Ακούγεται ότι δίνονται λιγότεροι κρατικοί πόροι για το ελεύθερο θέατρο…!

άραγε είναι δύσκολο να επιβιώσουν μόνα τους..

ομολογώ ότι δεν είμαι του χώρου και δεν γνωρίζω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αλλά υποψιάζομαι ότι το κράτος, όπως πάντα άλλωστε, καλείται να επέμβει όταν στερεί η ιδιωτική βούληση.. και αυτό έχει τις συνέπειες του…!

Επιτέλους βρήκα το αυτοκίνητο που μου ταιριάζει..

1.οικολογικόoooο

2.οικονομικόοοο

για ασφάλεια δεν ξέρω.. μήπως…

 τώρα που σκέφτομαι να μάθω.. να μου το δίναν για έναν τεστ αντοχής.. ήμουν καλη στα συγκρουόμενα!!!

Τώρα σοβαρά ελπίζω αυτή η προσπάθεια να διαδοθεί εντός και εκτός Ευρωπαικών χωρών

για το σχετικό άρθρο πατήστε εδώ

Τι μπορείς να σκεφτείς για φωτογραφίες…

Αποθανατίζουμε μια συγκεκριμένη στιγμή που βιώσαμε ή απλά θέλουμε να ‘βλέπουμε’ (δηλαδή να παίρνουμε μάτι..)τον εαυτό μας και τους γύρω μας στην καθημερινότητα τους. Δηλαδή μας ενδιαφέρει να συλλέξουμε φωτογραφίες, στιγμιότυπα των αναμνήσεων μας ή απλά μια συλλογή των εικόνων μας(πχ εδώ ήμουν κοκκινομάλλα/ξανθιά δεν μου πάει…κτλ)

Στο net τίθεται το θέμα αν θα δημοσιεύσουμε φωτογραφίες, και μετά ποια από όλες θα επιλέξουμε. Προσωπικά στο μσν είχα δημοσιεύσει αλλά παρόλο που οι περισσότεροι συνομιλητές μου με γνωρίζουν, πιστεύω ότι καμία φωτογραφία δεν με αντιπροσωπεύει… και αυτό γιατί κατά την γνώμη μου θα φαίνομαι είτε χειρότερη από ότι είμαι είτε καλύτερη, οπότε δεν είναι αντιπροσωπευτικές!

Άραγε παίζουν τόσο σημασία οι φωτογραφίες που δημοσιεύεις! Ίσως για τους φίλους/ες σου που σου αποδίδουν νέους ρόλους: “.. εδώ είσαι σαν καταζητούμενη”,

Αλλά για τους άγνωστους και πιθανόν μελλοντικούς δικτυακούς φίλους δεν νομίζω να παίζει τόσο ρόλο όσο οι περισσότεροι ισχυρίζονται! Μάλιστα πιστεύω ότι ίσως χαθεί το πλεονέκτημα του νετ, το να μην γνωρίζεις εμφανισιακά τον άλλον και κατά συνέπεια να μην επηρεαστεί ο λόγος σου, η επιχειρηματολογία σου, η υπομονή σου προς τον άλλον! Θεωρώ ότι στα άτομα που είναι πιο ελκυστικά σε μας, είτε περιμένουμε περισσότερα από αυτήν την συνομιλία είτε είμαστε πιο ανεκτικοί! Και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για το φύλο που μας έλκει!

Τώρα θα ήταν ενδιαφέρον για μένα να μπορείς να συνομιλήσεις με κάποιον, ή αναγκαστικά να συνεργαστείς μεσω νετ για λίγο διάστημα χωρίς να γνωρίζεις το φύλο του συνομιλητή σου και αυτός το δικό σου…! Δύσκολο όμως να συνομιλήσεις δεύτερη φορά και να μην ρωτηθείς ή ρωτήσεις…! (ξέφυγα λίγο .. όχι μόνο να μην έχεις δει την εικόνα του άλλου αλλά να μην γνωρίζεις κάποια βασικά στοιχεία! Μπορεί να έχει ένα ανθρωπομορφικό avatar (=γραφική απεικόνιση του εαυτού μας, ανθρωπομορφικό αναφέρομαι σε εικόνες που έχουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά, χωρίς όμως να διακρίνεται το φύλο, η ηλικία κτλ)

Τι είναι αγάπη…

Οι περισσότεροι θα χει τύχει να διαβάσετε ένα εμαιλ από παιδάκια που ερμηνεύουν τι είναι αγάπη.. και επειδή πολύ τα χαρήκα σκέφτηκα να τα δημοσιεύσω!

 Τόνια, 6 ετών
“Όταν η γιαγιά είχε αρθρίτιδα, δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι, της τα έβαφε ο παππούς μου, παρότι κι αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του”
 
Ρεβέκκα, 8 ετών
“Όταν κάποιος σε αγαπά, ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του”
 
Βασίλης, 4 ετών
“Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλον”

Κάρολος, 5 ετών
“Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητάς να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του”
 
Χριστίνα, 6 ετών
“Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη”

Λευτέρης, 4 ετών
“Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε”

Δανιήλ, 7 ετών
“Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις να είσαι συνέχεια μαζί με τον άλλον και να μιλάτε. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία”

Αιμιλία, 8 ετών
“Αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα. Αν σταματήσεις το άνοιγμα… θ’ ακούσεις την αγάπη”

Πάνος, 7 ετών
“Αν θέλεις να μάθεις να αγαπάς καλύτερα, πρέπει να ξεκινήσεις από έναν… φίλο που δεν χωνεύεις”
 
Τζένη, 8 ετών
“Αγάπη είναι όταν λες σ’ ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του, κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα”

Θωμάς, 7 ετών
“Σε μία σχολική εκδήλωση και πριν παίξω πιάνο, μ’ έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος που το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος”

Μαρία, 8 ετών
“Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ’ όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο”
 
 
Κλαίρη, 6 ετών
“Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στον μπαμπά το καλύτερο κομμάτι από το φαγητό”
 
 
 
Έχετε λόγια?

Forum – Blog = 0-1

Οι περισσότεροι σερφάροντας έχουμε δει κάποιο φόρουμ ή ιστολόγιο. Παρόλο που υπάρχουν διαφοροποιήσεις για την χρήση του! Αν με ρωτήσουν γιατί προτίμησα το blog από κάτι άλλο, πολύ απλά λόγω ευκολίας.. (αν και πάλι συναντώ διάφορα προβλήματα κάθε φορά!)

Το μπλογκ πιστεύω ότι το δημιουργεί κάποιος κυρίως για να «στεγάσει» κάποιες απόψεις του, ένα χώρο που εκθέτει ένα μέρος της προσωπικότητας του, είτε αυτή είναι για προσωπικούς/κοινωνικούς είτε για επαγγελματικούς λόγους!

 

Το φόρουμ, για μένα, είναι ένα σύγχρονο καφενείο, ένας χώρος που προσφέρεται για συζητήσεις και συνήθως ενισχύει μια κοινότητα! Είτε αυτή είναι οι οπαδοί του ολυμπιακού είτε είναι ασθενείς που πάσχουν από νευρικές διαταραχές!

 

Ένα δημοφιλές blog μπορεί να δώσει την εντύπωση (λόγω πολλαπλών σχολίων!) ότι έπρεπε ο ιδιοκτήτης του να φτιάξει φόρουμ άλλα διαφωνώ! Το blog για μένα είναι σαν να καλείς κάποιους στο «σπίτι σου», το μπλογκ είναι ο δικό σου χώρος ενώ το φορουμ το θεωρώ πιο ανεξέλεγκτο! Δεν φαίνεσαι τόσο εσύ…

Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά οπουδήποτε δημοσιεύεις μέρος της προσωπικότητας σου είναι εγωκεντρικό!! είτε με την μορφή σχολίου σε κάποιο μπλογκ είτε ως μέλος σε φορουμ κτλ. Αυτό που αλλάζει είναι ο βαθμός συμμετοχής, απλά στο ιστολόγιο είναι πιο έντονος!