Aναζήτηση











{May 31, 2007}   Για την Αμαλία

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ”

“Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του”

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας…»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου – μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”).

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ



Παρατήρησα ότι είναι πιο “πιασάρικα” τα θέματα περί σχέσεων.. και όχι τα νέα ή το συνέδριο που παραθέτω..! κάτι βέβαια που δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, το περίμενα..

Καταλαβαίνω ότι ίσως ο σχολιασμός και η προσέλκυση του ενδιάφεροντος σε αυτά τα θέματα απαιτεί απο μέρους μου μεγαλύτερο χρόνο και ίσως ένα είδος μάρκετινγ. Κάτι τέτοιο όμως ξεφεύγει απο την κεντρική ιδέα της δημιουργίας του μπλοκ μου, και θυμίζει πιο πολύ τα εμπορικά μπλοκ.. ή κάνω λάθος!

Σαν στόχο έχω να προβληματιστώ, να μάθω, να ενημερώθω και κυρίως να εκφράσω το οτιδήποτε μου κάνει εντύπωση. Όλα εκτός από το τελευταίο προϋποθέτουν τον σχολιασμό άλλων ατόμων ή την εύρεση άλλων ενδιαφέρον μπλογκ!

πιστεύω ότι όλοι οι μπλόγκερς θέλουν να διαβάζονται αυτά που γράφουν, να αισθανθούν ότι δεν είναι οι μοναδικοί που νιώθουν, που πιστεύουν, που εκφράζονται ή ακόμα και να γνωρίζουν ότι υπάρχουν κάποια άτομα που τους διαβάζουν απλά (ή που σχεδόν πάντα αντιτίθονται..) έστω και ένα άτομο αλλά να υπάρχει..

υ.γ.

θέλω να κάνω μια εργασία που περιέχει την κατασκευή μπλογκ, και την δημιουργία κοινότητας(σχεδιασμό όχι υλοποίηση).. αν έχει κανένας καμιά καλή ιδέα να μου την πει (για το συγκεκριμένο μπλογκ θα ναι δύσκολο γιατί δεν είναι εμφανές ο σκοπός του..)



Πως είναι δυνατόν να αρχίζεις το κάπνισμα; από την στιγμή που γνωρίζεις τις συνέπειες του στην υγεία σου (αν και πιστεύω ότι οι περισσότεροι καπνιστές δεν γνωρίζουν ακριβώς αλλά κατά προσέγγιση τις επιπτώσεις του καπνού στην υγεία τους), τι κενά μπορεί να σου καλύψει ο καπνός; ποιος δεν έβηξε στο πρώτο του τσιγάρο; πως μετά του έγινε συνήθεια…

ο πιο γελοίος λόγος που έχω ακούσει…

“με πόναγε το δόντι μου, και κάποιος απο την παρέα πέταξε την ιδέα να του βάλω λίγο καπνό για τα μικρόβια…”

προσωπικά πιστεύω ότι οφείλεται σε λανθασμένα κοινωνικά πρότυπα.. πολλοί έχουν συνδέσει το τσιγάρο με χαλάρωση, διάλειμμα κτλ. Δεν είναι εμφανής οι επιπτώσεις του και έτσι δεν κρίνετε απαραίτητο να διακοπεί..! Αν για παράδειγμα ήταν πιο “απειλητικό” (στην υγεία μας και σε συμφέροντα) ίσως να είχε ελλατωθεί ή διακοπεί..

skai.gr/master_story.php?id=49467



Ποιος δεν έχει γευτεί την πίκρα της υπερβολικά γρήγορης σχέσης, της σχέσης εκείνης που αλλιώς την σχεδίαζες και ξαφνικα έμεινες μετέωρος, μόνος σου..!(καλοκαιρινές αγάπες, κτλ κτλ δεν εξετάζω τους λόγους του χωρισμού!)

Αναρωτιέσαι το ρόλο της μοίρας και της τύχης, έτυχε τότε.. που αυτός ήταν έκει να ναι και αυτή..και έτσι γνωριστήκαν…, ο συγχρονισμός: και οι δύο έτυχε να ήταν χωρισμένοι ή ανοικτοι σε παράλληλες σχέσεις.. !!!

ή είσαι εσύ που καθορίζεις το τι γίνεται;

μα εμπλέκεται και η ζωή κάποιου άλλου; είναι λοιπόν η δράση και η αντίδραση δύο ατόμων; μα παρεμβάλονται και άλλοι παράγοντες, όπως μέρος(μόνιμη κατοικία, διακοπες κτλ), ωριμότητα (άλλο να γνωρίσεις κάποιον/α στην εφηβεία του και άλλο κάποιες δεκαετίες μετα..) , κοινωνικός περίγυρος κτλ κτλ

και ξαφνικα έρχεται το τέλος πριν καταλάβεις το πως, το γιατί τώρα, γιατι σε εμας (είτε γιατι πρέπει να γυρίσει στην πατρίδα του/της, γιατί διακοπές ΤΕΛΟΣ…) αν και αυτές οι περιπτώσεις είναι οι προβλεπόμενοι χωρισμοί..

αν έχεις την φιλοσοφία μέσα σου το σκέφτεσαι λίγο παραπάνω το θέμα και λες

μήπως πρέπει μερικές φορές να περάσεις από κάποια στάδια “εμπειριών”(όπου γεύεσαι λίγα αλλά μαθαίνεις πολλά μερικές φορές ή και το ανάποδο!) και πρέπει να αισθάνεσαι και τυχερός/η που είχες την ευκαρία να μάθεις αυτήν την πλευρά του εαυτού σου……



Προσπαθώ εδώ και αρκετή ώρα να βρω τρόπο να διαμορφώσω τα σχόλια αλλά ατελέσφορα μέχρι στιγμής… (μμ φαίνεται και από το μπλοκ μου πόσο δημοκρατική είμαι χιχι)

και επιμένω …. πάντως πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είναι τόσο απλό! αλλά τα κατάφερα χιχι!



Είναι “επικύνδυνο” να πιστεύουμε στα παραμύθια ή είναι υγιές μέχρι κάποιο όριο;

Για τα παιδάκια είναι απόλυτο υγιές γιατί τους βοηθάνε να ελπίζουν, να μεγαλώνουν με αισιοδοξία, μαθαίνουν κάποιους ρόλους, γινονται πιο δημιουργικοί κτλ κτλ

Για τους ενήλικες όμως δεν θεωρώ ότι πάντα είναι ωφέλιμο, γιατι πολλές φορές γινόμαστε απαιτητικοί/ες απο τους/τις συντρόφους μας ή απο τους/τις φίλες/ους μας, διότι δεν εκπληρούν τα “πρότυπα” του δικού μας παραμυθιού!

Ένα παιδάκι είναι πιθανό να επηρεαστεί, ένας ενήλικας όμως πόσο πιθανό είναι… γιατί αν υποθέσουμε ότι τα παραμυθάκια μας περιέχουν μηνύματα χρήσιμα για την συμπεριφορά μας, τις επιλογές μας κτλ.

Προσωπικά θεωρώ ότι είναι χρήσιμα τα παραμύθια και για τους ενηλίκους…! παραμένει για μένα ένας απλοϊκός τρόπος (και ίσως βαρετός μερικές φορές) μετάδωσης ηθικής, αρχών, προτύπων, συμπεριφορών, ελπίδων κτλ.



Με αφορμή ένα παραμύθι..

σκέφτηκα ότι η αναζήτηση του ονείρου μπορεί να ‘ναι παραπλανητική, δηλαδή να μην έχει νόημα να φτιάξουμε, να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μας αλλά σημασία έχει να προβληματιστούμε να ελπίζουμε και εν τέλη να χαιρόμαστε τη διαδικασία 🙂 Φυσικά και δεν αναφέρομαι σε προβλήματα υγείας ή στην απώλεια αγαπημένων προσώπων, εννοείται ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. Αν και αυτή η κατάσταση δεν αναγνωρίζεται ή επιδοκιμάζεται με τα σύγχρονα πρότυπα, “του εύκολου και γρήγορου αποτελέσματος”



Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών

 

international Sociological Association ISA

RC 32 Women in Society

Διεθνές Συνέδριο

Υπό την Αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας

Γυναίκες και η Έκφυλη Ιδιότητα του Πολίτη σε μία Τοπική/Παγκοσμιοποιημένη Κοινώνια

Αθήνα, 31 Μαϊου – 1 Ιουνίου 2007

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Λεωφ. Βασιλείου Κων/νου 48


http://www.ekke.gr/html/gr/NewsEvents/GINEKES.pdf



{May 25, 2007}   Ιατρίκα νέα

Γονίδια παχυσαρκίας

Τη γονιδιακή υπαιτιότητα για την παχυσαρκία ανακάλυψαν Βρετανοί επιστήμονες. Συγκεκριμένα οι άνθρωποι με δύο αντίγραφα συγκεκριμένης εκδοχής ενός γονιδίου έχουν 70% περισσότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκοι, σε σύγκριση με αυτούς που δεν έχουν κανένα τέτοιο γονίδιο.

——————————————————————————————-

Το τσάι στην αντιμετώπιση του καρκίνου

Δύο φλιτζάνια τσάι την ημέρα μειώνουν τον κίνδυνο για την εμφάνιση καρκίνου του δέρματος, σύμφωνα με μελέτη ομάδας της Ιατρικής Σχολής του Ντάρμουθ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

———————————————————————————————-


Αποκωδικοποίηση ενζύμου εναντίον καρκίνου

Αυστραλοί επιστήμονες έσπασαν τον κωδικό ένος από τα πιο βασικά ένζυμα των καρκινικών κυττάρων, κάτι που θεωρείται ότι ανοίγει τον δρόμο για όλο και πιο εξειδικευμένες θεραπείες διαφόρων μορφών καρκίνου στο μέλλον



et cetera