Aναζήτηση











{June 28, 2007}   Απορία…

γιατί πάντα να πέφτουν όλα μαζί……

και συνήθως οι διακοπές να θυσιάζονται… η πρώτη δόση τουλάχιστον!!!!!

τι ζήτησα και γω ένα διήμερο και πέσαν παρουσιάσεις, συγγενείς απο το υπέρ πέραν (Αυστραλία), δουλειά…

μήπως είναι δοκιμασίες της ζωής για την ανάπτυξη δεξιοτήτων (ετοιμότητα, ευελιξία κτλ)

δύσκολο να ζεις σε οπτασία εκεί έξω…αντι για οπτασία την αποκαλείς σκληρή πραγματικότητα!!!!!!!!! 😀

το ερώτημα όμως παραμένει γιατί πάντα να μου πέφτουν όλα μαζί!!!!!!!!!!!

Advertisements


δυστυχώς δεν μπορώ να πάω όποιος πάει, ας μου πει και μένα το “φτωχό” τι λέχθηκε…(μμ το δημοσίευσα λίγο αργα..)

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 21 Ιουνίου 2007, μεταξύ 10.00 και 15.00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην Αίθουσα «Αντ. Τρίτσης» (Ακαδημίας 50, Αθήνα).

 

θέμα: μονογονεϊκές οικογένειες..



είχα καιρό να ζητήσω ένα χέρι βοηθείας και είχα ανυσηχήσει…

άλλα τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον φταίει το ότι δεν έχω τόσο χρόνο όσο θα θελα…έτσι δεν έχω αρκετό χρόνο να σκέφτομαι! για μένα οι ερωτήσεις υπάρχουν,διατηρούν και πηγάζουν τις ιδεές μου/τις σκέψεις μου! (καλά δεν θα το φιλοσοφήσω άλλο…. και θα κάνω απευθείας την ερώτηση μου!!!!)

μήπως γνωρίζει κανένας πως μπορεί να φύγει η κατηγορία που εμφανίζεται στα δεξιά της σελίδας με το όνομα et cetera?

είμαι “όλο μάτια” για όποιον θελήσει να με βοηθήσει! (δεν κρύβει υπονοούμενο απλά αντικατέστησα την φράση “όλο αφτιά” )

υπογραφή

μία που μπήκε σε ξένα χωράφια!!!



υπάρχουν φορές που σκέφτομαι ότι ο πολιτισμένος τρόπος δεν πρέπει να θεωρείται κατάλληλος σ’ όλες τις ανθρώπινες συμπεριφορές…

π.χ.  όταν κάποιοι ενοχλούν άτομα που σε ενδιαφέρουν, είτε είναι συγγενείς, είτε οτιδήποτε..

όμως μ’ αυτό τον τρόπο καταργώ την έννοια της δημοκρατίας, και που;  στην γενετείρα της.. ντροπή!!!

μετά σκέφτομαι (και σχεδόν πάντα καταλήγω στο) ότι πρέπει να μαι διπλωματική, και αν πραγματικά θέλω να με καταλάβει ο “εχθρός” …να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα (παραπέμπει στην λανθασμένη ερμηνεία μιας φράσης του κορανιού οδόντος αντι οδοντα ..)  να αποδοθεί μ’ αυτόν τον τρόπο δικαιοσύνη!

δεν είναι όμως πάντα ευνοϊκές οι συνθήκες…

άσε που οι περισσότεροι προτιμούν να τους αντιμετωπίζεις με βίαιο τρόπο (ιδιαίτερα όταν ο “δράστης” είναι γυναίκα και το “θύμα” άνδρας ..) ομολογουμένος δεν συμφέρει να χρησιμοποιεί τέτοιες τεχνικές το αδύναμο φύλο!!!!

οπότε μετά σκέφτεσαι ότι δεν είναι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης η βιαιοπραγία, γιατί και “κακός” γίνεσαι και πολύ πιθανόν αντί να κλάψει να το ευχαριστηθεί ο άλλος!!!

εν το μεταξύ ήμουν και εθελόντρια στο Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης κατά της βίας… (αντιφατική συμπεριφορά στα όρια της τρέλας!!! σε περίπτωση που θελήσω να “αποκαταστήσω” με βίαιο τρόπο την “αρμονία”, λέμε τώρα)

σύμφωνα όμως με το σύνταγμα (αν θυμάμαι καλά) δικαιολογεί την βιαιοπραγία μόνο σε περίπτωση άμυνας… και φυσικά είναι πολύ λεπτά τα όρια της άμυνας και της επίθεσης.. παρακινδυνεμένο.. που να μπλέκεις και με την δικαιοσύνη!!!



{June 16, 2007}   φεύγωωωωωωω

η εποχή δεν είναι ευνοϊκή για να πάρω τα βουνά… οπότε θα πάρω θάλασσα

δεν ξέρω πως, δεν ξέρω που (μάλλον ξέρω) αλλα θα φύγω και ας μην μ’ αφήνουν οι εξωτερικοί παράγοντες….

τι εξεταστική και αν έχω, τι δουλειά και αν έχω… το πολεμάω και θα πολεμήσω άλλη φορά τον καπιταλισμό, που μας πασάρει τρόπους διασκέδασης.. διαφυγής σε κοσμοπολίτικά νησιά..

ή τώρα που το σκέφτομαι υπάρχει και η θεωρία ότι πρέπει να πολεμάς το κάθε σύστημα από μέσα.. οπότε πρέπει να πάω διακοπές έστω και για λίγο… (χιχι)

πως αλλιώς θα το πολεμήσω..!!! με τι τρόπο.. μμμ σκέφτηκα δύο..

1. κάνοντας πράγματα που δεν συνηθίζω να κάνω στην προσωπική μου ζωή, δεν ξέρω τι αλλά θέλω να αποτελέσω εξαίρεση απο μια παλιά έρευνα (νομίζω του ΕΚΚΕ) που χα διαβάσει, οι περισσότεροι Έλληνες καταλήγουν να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνουν και στην καθημερινή τους ζωή!!!

2.όχι πρόγραμμα, η απόλαυση της στιγμής! θέλω να πάω τώρα στο μουσείο (καλά λέμε τώρα) θα πάω τώρα!!!



Κάπου διάβασα χθες ότι σήμερα είναι μέρα των blogs.. να το γιορτάσουμε αν είναι.. να γλυκαθούμε και λίγο!!!!

ενδιαφέρον και αυτο.. για τους bloggers

Το γελοίο ήταν το όνειρο που είδα χθες

..είχα πάει σε επαρχία (δεν ξέρω που) που είχε κάποια πολιτιστική εκδήλωση.. χορό, μουσική διάφορα! σε κάποια στιγμή μίλησα με κάποιον καλλιτέχνη που συμμετείχε. Mάλιστα ήμουν τόσο ενθουσιασμένη για το θέαμα που είδα, που του είπα ότι μικρή ήθελα να γίνω και γω, αλλά τα παράτησα γιατί φοβόμουν ότι θα με θεωρήσουν ψώνιο… και μου απαντάει “μα οι bloggers είναι ψώνια, όχι εμείς!!!!!”

καλά το σκεφτόμουνα και γέλαγα τι να πω…

τώρα τι σημαίνει.. δεν νομίζω κανένας ονειροκρίτης να με βοηθήσει.. θα πρέπει να αναβαθμιστούνε και αυτοί…!!!

ούτε θα προσπαθήσω να εξηγήσω το όνειρο μου βάση Φροϋντ…

το είδα, διασκέδασα χθες που το βλεπά και σήμερα που το σκεφτόμουν.. οπότε όλα μια χαρά!!



τι ειπώθηκε περιληπτικά..

1.οι μαθητές μαθαίνουν όχι την πλειάδα των βιβλίων αλλα το ένα, μοναδικό “ευαγγελιο”

2.στο εξωτερικό διαβάζουν στο μετρό, στο παγκάκι .. μόνο το 8% του πληθυσμού μας διαβάζει.. ενώ ιταλία 35%..

και παρόλο που διαβάζουν τόσοι λίγοι… οι εκδηλώσεις του βιβλίου στέφονται με επιτυχία

(κοινωνικό χόμπι το βιβλίο για τους Έλληνες…δηλάδη μόνο στις εκδηλώσεις πάμε.. αγοράζουμε βιβλία αλλά μάλλον δεν διαβάζονται, απλά στολίζουν μια ωραία βιβλιοθήκη..)

3. μόδα.. εφημερίδες με δωρεάν βιβλία… υποτίμηση του βιβλίου.. (τι βιβλία δίνονται…) παράλληλα ειπώθηκε και η ερώτηση γιατί να μην δωρίζεται μια εφημερίδα με την αγορά του βιβλίου… (θέμα μάρκετινγκ δηλαδή;)

επίσης στήριξαν την ιδέα της υποτίμησης του βιβλίου αντιπαραθέτοντάς το με τους δίσκους

οι περισσότεροι κατεβάζουν τραγούδια, δεν αγοράζουν δίσκους με συνέπεια όχι μόνο το κλείσιμο πολλών δισκοπωλείων αλλά και την αποθήκευση πολλών μουσικών κομματιών που τελικά δεν ακούγονται…

4. οι εκδότες προτιμούν γυναίκες συγγραφείς… (ένας χώρος που προτιμούνται και οι γυναίκες, ενδιαφέρον!!)

5. μοδα.. ιστορικά μυθηστορήματα… (κάποια εποχιακά )
επίσης ένα νέο είδος βιβλίου ακμάζει, τα βιβλία που προέρχονται απο τηλεοπτικά σενάρια

6. δεν συμφέρει να είσαι συγγραφέας (εκτός απο 25 περίπου), οι υπόλοιποι βγάζουν πολυ λίγα..

7. οι περισσότεροι Έλληνες διαβάζουν στις διακοπές, οπότε ειπώθηκε η ερώτηση αν πρέπει οι εκδοτικοί οίκοι να κατευθύνουν προς αυτή την κατεύθυνση, έτσι ώστε να ικανοποιήσουν το αγοραστικό κοινό και παράλληλα να εξασφαλίσουν τα έξοδα της επόμενης εκδοσής τους.. ( την λέξη μάρκετιγκ την έχουν ακουστά; δεν την υποστήριξε κανένας απο την εκπομπή αλλα ειπώθηκε…)

8. ο τίτλος της εκπομπής που μαρεσε ήταν ” διαβάζοντας σου έρχεται η όρεξη..”

και αναρωτιέμαι το ιντερνετ, η πληθώρα πληροφοριών που προσφέρει μπορούν να αντικαταστήσουν το βιβλίο…

άλλη αίσθηση έχει το βιβλίο..,

προσωπικά το βιβλίο το θεωρώ δικό μου, και ειδικότερα αν μαρέσει το θεωρώ μέρος του εαυτού μου

ενώ αν διαβάσω ένα βιβλίο, άρθρο στο ιντέρνετ όσο και να με εκφράζει έχω την αίσθηση ότι είναι κάτι ξένο.  Στην καλύτερη περίπτωση η ιδέα, οι σκέψεις που εκφράζει νιώθω ότι τις οικειοποιώ για λίγο και μετά τις “χάνω” και αποπροσανατολίζομαι με τις ταυτόχρονες και πολλαπλές πληροφορίες.. παρόλα αυτά όμως μόλις τώρα συνηδειτοποιήσα ότι είμαι καθημερινά κολλημένη για αρκετές ώρες στον υπολογιστή κάτι που το βιβλίο το χει καταφέρει μόνο για μικρές περιόδους.. ε και κάποια στιγμή τελειώνει.. δεν έχει άλλο..!!!



{June 13, 2007}   πλαστικές…

τυχαία είδα ετ3 μια εκπομπή αφιερώμενη στην πλαστική αισθητική χερουργική.. και συγκεκριμένα έτυχε εκείνη την ώρα δημοσιογράφοι να κάνουν γκάλοπ στο κόσμο για το αν θα κάνουν ποτέ επέμβαση.. οι περισσότεροι φοβούνται (καλά δεν έδειξε και πολλούς..)

προσωπικά δεν έχω προβληματιστεί ακόμα.. αλλά μου φαίνεται λίγο περίεργο…

μήπως και αυτά είναι κοινωνικά προτυπά…

για τους εξής λόγους

1. δεν θεωρούμε το ίδιο όλες τις πλαστικές…

άλλο να κάνει κάποιος στα δόντια και άλλο στο πρόσωπο..

2. θεωρούμε πιο φυσικό κάποιον να κάνει πλαστική μετά από ένα αυτοκινηστικό ατύχημα.. (εγω τουλάχιστον το θεωρώ φυσιολογικό)

3. διαφέρουν τα πολιτισμικά πρότυπα, στην Αμερική φημίζεται ότι η πλαστική στήθους θεωρείται δώρο ενηλικίωσης

4 . και φυσικά τα πρωτεία τα έχουν οι γυναίκες (τώρα για πόσο μμ θα δείξει…)



ναι ναι αυτό αποφάσισα στο μεσημεριανό μου φαγητό όταν δοκίμαζα μια σάλτσα δίκης μου έμπνευσης!!!!!

ποια ειμαι εγώ άλλωστε που θα αμφισβητήσω τις συνταγές του Τσελεμεντε και θα φτιάξω δικές μου…

για τα πρακτικά δεν έχω στείλει κανέναν σε νοσοκομείο.. το χω ακούσει και αυτό!!!(κάποια γνωστή μου είχε πλύνει τις σουπιές με χλωρίνη… και έκανε δύο πλύσεις στομάχου….. την είχα δει πριν δύο μήνες… ναι τα χει καταφέρει και ζει ακόμα, θαύμα θαύμα!!!!)

και τελικά σκέφτομαι που αλλού πειραματιζόμαστε σήμερα.. καλά στην μαγειρική ίσως είναι επώδυνα (εκτός απο την παραπάνω περίπτωση!)

αλλά σε ανθρώπινες σχέσεις είναι δυνατόν… να δοκιμάζουμε τους άλλους!

δεν έχω αποφασίσει ακόμα… αν θα πρέπει να δοκιμάζουμε ή όχι..

εγώ δεν το κάνω γιατί πιστεύω ότι ο χρόνος είναι ο κατάλληλος σύμβουλος και όχι οι όποιες δοκιμασίες.. που κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι αρκετά υποκειμενικά στημένες..

τι θέλω να πω..

κάποια πράγματα όπως είναι φυσικό τα ερμηνεύει ο κάθε άνθρωπος διαφορετικά, σύμφωνα με τις δικές του εμπειρίες, περιβάλλον, μόρφωση κτλ… που σημαίνει όταν “στήνεις” στον άλλον μια δοκιμασία επηρεάζεσαι απο τα δικά σου πρότυπα, χωρίς να λαμβάνεις υπόψη την ερμηνεία του άλλου και σύμφωνα με τα δικά σου “αλάνθαστα” κριτήρια συμπεραίνεις…

όμως υπάρχει και η άποψη ότι θέλω κάποια συγκεκριμένα πράγματα, έχω ταλαιπωρηθεί και δεν αντέχω άλλο και γιαυτό δοκιμάζω τον άλλον, δεν θέλω να μπω πάλι στην ίδια κατάσταση…



Πριν λίγο καιρό είχα ρωτήσει σε κάποιο μπλογκ πότε γράφουμε σχόλια.. και πήρα δύο ενδιαφέρουσες απόψεις, σε σημείο μάλιστα να αναθεωρήσω την δική μου!

οι απόψεις τους στο “πότε σχολιάζουν” συνοπτικά περιέχονται στα παρακάτω σημεία

  1. ενδιαφέρον κείμενο,post
  2. ενδιαφέρον ο συγγραφέας του post, ο τρόπος που γράφει
  3. φίλος blogger, κυρίως φίλοι που αποκτήσαμε offline! αν και σ’ αυτό το σημείο οι γνώμες διίστανται γιατί ο ένας πιστεύει ότι τους συγκεκριμένους φίλους του μπορεί να τους “σχολιάσει” μιλήσει τετ- α -τετ ενω στον δεύτερο δεν ισχύει.

Μάλιστα ο δεύτερος πιστεύει ότι  

ακόμα και τα σχόλια του τύπου “γεια, είμαι και γω εδώ” θεωρεί ότι είναι απαραίτητα με τους δικτυακούς φίλους του… θεωρεί αγένεια να μπει σε μπλογκ φίλου του και να μην πει γεια..

μου θυμίζει την κρύα ατάκα που λέμε ” μίλα μας και μην μας αγαπάς”

και σπάνια αφήνεί σχόλια σε μπλογκερς με τους οποίους θεωρώ ότι δε θα μπορούσα να έχει “επικοινωνία”και όπως λέει “το  θέμα της επικοινωνίας για μένα είναι το βασικό.”

μίλησε και για περιεχώμενο σχολίων

..” ξεγυμνώνεσαι ψυχικά. Άλλες φορές πάλι μας βγαίνει αυτό το “κριτικό”. Νομίζω ότι δεν υπάρχει στανταρ -ό,τι μας βγάλει το κείμενο και ο άλλος. Αλληλεπίδραση dear.”

και για να μην με πάνε μέσα για λογοκλοπή…(να πω και κάτι δικό μου)

Αρχικά πίστευα ότι σχολιάζω μόνο όταν βρίσκω κάτι ενδιαφέρον.. όμως δεν ξέρω ακόμα αν είναι στα πλαίσια της δικτυακής φιλίας (αλλά προς τα εκεί τείνω) το γεγονός όμως και μόνο ότι μπαίνω σε συγκεκριμένα μπλογκς σημαίνει ότι κυρίως επιλέγω να σχολιάσω τους bloggers που με τον έναν τρόπο ή τον άλλον γνωρίζω…

φυσικά και διαβάζω πολλά κείμενα στα οποία δεν σχολιάζω, (συνήθως ειδησιογραφικά!) αλλά με ενδιαφέρουν…

όσο για τους μη δικτυακούς φίλους ή γνωστούς… διαισθάνομαι (επείδη τις τελευταίες 2-3 βδομάδες ασχολούμαι με μπλογκς) ότι αντικατοπτρίζει την σχέση που έχουμε στην offline ζωή, με όσους ασχολούνται με το άθλημα…(με όσους έχουν μπλογκ) άλλωστε υπάρχει και το μσν που προτιμώ να μιλήσω.. αν δεν γίνεται να τα πω από κοντά..

άντε να υπάρχει μία εξαίρεση που πίεσα μια φίλη μου να μου γράψει σχόλιο .. αλλά ορκίζομαι μία μόνο φορά.. άντε και σε άλλες έχω πει ατελέσφορα βέβαια.. μμμμμ δεν έχω πειθώ..!!!! ίσως αλλάξει αυτή η κατάσταση στο μέλλον!!!!!!!!!!!!!!!!!!

πάντως θα ήθελα όσοι διάβαζετε το συγκεκριμένο ποστ να μου πείτε την ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ, και ας επαναλαμβάνεται, κάτι σαν έρευνα…



et cetera