Aναζήτηση











Ξυπνάω ακούγοντας ραδιοφωνικό – ειδησεογραφικό σταθμό κάθε πρωί.. (ίσως πρέπει να το κόψω αυτό για να μαι πιο χαρούμενη!!)

όμως όταν αντιλαμβάνομαι πλέον ότι δεν ονειρεύομαι αλλά ακούω το ράδιο με πιάνει ένα άγχος για το τι πρόκειται να ακούσω

…στην Αμερική δύο τράπεζες χρεωκόπησαν και εξαγοράστηκαν από άλλες… ήδη οικονομολόγοι πολιτικοί μιλάνε για οικονομική κρίση…

η βενζίνη ανεβαίνει

εξαρτώμαστε σε μεγάλο βαθμό από τα προϊόντα εισαγωγής οπότε δεν θέλω καν να σκεφτώ και να ψάξω τι συνέπειες θα χει στην Ελλάδα, στην ελληνική οικονομία σε μένα!

Advertisements


Είσαι ήρεμος στα “όποια” προβληματά σου και ακούς ξαφνικά ένα απρόσμενο τηλεφώνημα…

σκέφτεσαι μπα λάθος θα κανε.. θα ήθελε να πάρει κάποιον άλλον…

αφού σιγουρεύεσαι ότι δεν έκανε λάθος.. και οτι ναι εσενα ήθελε

αρχίζουν και σε “ζωνουν τα φίδια”..

στην δίκη μου περίπτωση επειδή το τηλεφώνημα ήταν από την δουλειά σκέφτηκα ότι κάποιο εργατικό ατυχημα.. ότι κάτι έγινε… σε πελάτες μας…

αλλά εν τέλη ένας συνάδελφος μας δυστυχώς πήγε για ψαροτούφεκο.. και πνίγηκε…

βασικά δεν το έχω πιστέψει ακόμα

νομίζω ότι αύριο θα πάω στην δουλειά και θα τον δω…

ή αν δεν το δω θα το ρίξω στο ότι όταν μπηκε κοίταγα αλλού και έτσι δεν τον είδα…

ή μπορεί να πήρε άδεια και να λείπει αυτήν την βδομάδα.

η ειρωνία είναι ότι το καλοκαίρι που μας πέρασε μου έλεγε για μια επικίνδυνη θάλλασα.. νομίζω στην Κρήτη που αν θυμάμαι καλά μου χε πει ότι κινδύνεψε κιόλας άλλα τότε στάθηκε τυχερός….

 

και αναρωτιέμαι γιατί να μην γινόταν να πάθαινε κάτι πχ γρύπη και να μην πήγαινε αυτό το Σαβ/κο για ψαροτουφεκο… η τελευταία στιγμή να κανόνιζε κάτι άλλο!



{September 8, 2008}   Ευ ζην

Ο τίτλος σίγουρα είναι ειρωνικός…

σκεφτόμουνα αυτές τις μέρες για το πως ένας νέος που τελειώνει μια σχολή και θέλει να ανεξαρτοποιηθεί από γονείς-συγγενικά πρόσωπα γενικά.. μπορεί να τα βγάλει πέρα.

οι πρώτοι μισθοί κυμένονται από 700 – 1000 ανάλογα την ειδικότητα που έχει, την εταιρεία κτλ

αν δεν έχει δικό του σπίτι το 1/2 του μισθού του με το 1/3 θα το δίνει στο ενοίκιο… αν βάλουμε κοινόχρηστα, δεη, ευδαπ, τηλέφωνο (κινητό και σταθερό), φαγητό και ρουχισμό.. πολύ φοβάμαι ότι θα αναγκαστεί να υποκύψει στις πιστωτικές κάρτες, στα δάνεια κτλ Τα επιτόκια ανεβαίνουν όπως και τα ενοίκια με ταχύτερο ρυθμό από ότι οι μισθοί…

επίσης παρότι δεν είμαι πολύ μεγάλη ηλικιακά δεν μπορώ να συνηθίσω την αξία των πραγμάτων με το ευρω.. τα κέρματα τα θεωρώ

οπότε τι μπορούμε να κάνουμε?

1. να πέσουμε σε κατάθλιψη,

δεν είναι καλή λύση γιατί αν θυμάμαι καλά δεν υπάρχουν κλινικές/ιδρύματα που να μας φιλοξενήσουν έτσι ώστε να περάσουμε αυτό το στάδιο της θλιβερής ζωή μας σε “χαλαρό|” περιβάλλον

2.να προσποιηθούμε ότι δεν μας νοιάζει/ να μην το σκεφτόμαστε

ναι αλλά όσο μεγαλώνουμε, το σκεφτόμαστε και ίσως δραστηριοποιόμαστε περισσότερο.. αλλά μέχρι πόσο είναι το θέμα!!!

3 να κάνουμε υπομονή

προσωπικά αν κάνουν και αυτοί που τους χρωστάω κάνω απεριόριστη.. 😛

4. να πιάσουμε δεύτερη δουλειά

ήδη δύο φίλες μου δουλεύουν σε δύο δουλειές και μάλιστα επειδή τις βλέπω να ταλαιπωρούνται

τους λέω: έχω κάποιον γνωστό για νυχτερινή δουλειά ενδιαφέρεσαι… και φυσικά γελάνε

πάντως και γω αν δεν είχα μια πτυχιακή και διάφορα άλλα που μου “τρώνε” χρόνο θα έψαχνα σίγουρα για δεύτερη δουλειά!!!

5. σκέφτόμαστε αρχικά τα  40, τα 35, τα 20 χρόνια είναι δύσκολά μετά… παίρνεις σύνταξη..

βέβαια αυτό παίζει γιατί όλα είναι ρευστά… εφόσον ο πληθυσμός μας όλο και μεγαλώνει, δηλαδή ο μέσος όρος ηλικίας μεγαλώνει, θα μεγαλώσει και το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης λογικά!

και σίγουρα υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορούν να αυξήσουν το όριο.. οικονομικοί κυρίως! Άλλωστε πολλοί συνταξιουχοι εξακολουθούν και δουλεούν και μετά…. οπότε αυτό το “σε 35 χρόνια” είναι σχετικό!

6. να περιορίσουμε τις ανάγκες μας

τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι και τόσο δύσκολο… λόγω έλλειψης χρόνου σίγουρα δεν θα μπορούμε να βγαίνουμε να σπαταλάμε! Αν και είναι σχετικό γιατί μερικά άτομα βγαίνουν μία φορά και σπαταλάνε όσο θα σπαταλάγαν κάποιοι σε 10 εξόδους τους.. 

επίσης παρατηρώ ότι μεγαλώνοντας αυξάνονται οι ανάγκες μου παρά μειώνονται…

και αυτό γιατί είτε δεν θέλω να ταλαιπωρούμε λόγω του ότι πλέον κουράζομαι πιο εύκολα ή λόγω έλλειψης χρόνου

τέλος έμενα μου επιτρέπεται να φύγω να ζήσω στην δική μου οπτασία!!

 

υ.γ.

δεν ξέρω γιατί αλλά τώρα νιώθω αναννεωμένη… που είπα τις σκέψεις μου – τον πόνο μου!!



Κρατάω χρόνο… έχω 5 λεπτά διάλλειμα!! πρέπει οπωσδήποτε να ξεκινήσω την πτυχιακή μου!!!!

Το καλοκαιράκι τέλος, το ταξίδι στην Άνδρο τελικά αναβλήθηκε, ελπίζω να πάω του χρόνου..!!!

Αν και κατα περίεργο τρόπο νιώθω ΤΩΡΑ ότι πρέπει επιτέλους να τελειώσω ότι έχω αρχίσει… από ότι να ταξιδέψω.. παρότι μαρέσουν πάρα πολύ τα ταξίδια! και αυτό γιατι πιστεύω ότι μόνο άν τελειώσω τις εκκρεμότητές μου θα μπορέσω να κάνω και άλλα πράγματα! να νιώσω ότι προοδεύω.. δεν μαρέσει να είμαι στάσιμη..

“Στάσιμο” ήταν το blog μου για αρκετό διάστημα αλλά πραγματικά με στεναχορούσε λίγο το γεγονός ότι δεν διέθετα χρόνο όχι μόνο για blogging αλλά και για net!!!

τέλος χρόνου!!



et cetera